Wie met medewerkers van Forsyte spreekt, hoort vaak dezelfde woorden terugkomen. Verantwoordelijkheid. Vertrouwen. Ruimte om jezelf te zijn. Direct contact met cliënten. Samenwerken zonder veel hiërarchie. Volgens oprichter Simon van Zijll is dat geen toeval.
Vanaf het begin bouwde hij Forsyte rond een eenvoudig uitgangspunt: geef mensen vrijheid, maar verwacht ook dat zij verantwoordelijkheid nemen. Niet alleen voor hun eigen werk, maar ook voor cliënten, collega's en het team als geheel.
Het kantoor waar je zelf mee zou willen werken
Als Simon teruggaat naar het oorspronkelijke idee achter Forsyte, begon dat niet bij inhoud, cultuur of werkgeverschap. Het begon bij de cliënt. Toen hij zijn eigen kantoor opbouwde, stelde hij zichzelf namelijk één vraag: hoe zou hij als ondernemer zelf geholpen willen worden? Simon: “moest het advocatenkantoor worden waar je als ondernemer zelf mee zou willen werken: communicatief, laagdrempelig, snel, proactief en oplossingsgericht.”
Dat uitgangspunt gebruikt hij nog steeds als kompas. “Ik bedenk altijd, en geef dit ook mee aan mijn collega’s: hoe zou je zelf geholpen willen worden?” Volgens Simon vraagt dat om meer dan juridische kwaliteit alleen. Het vraagt om mensen die meedenken, initiatief nemen en begrijpen wat een cliënt nodig heeft. Die visie op dienstverlening werkt door in vrijwel alles wat Forsyte doet.
Ruimte om mee te bouwen
Voor Simon kriebelde het ondernemerschap altijd al. Hij wilde niet alleen juridisch inhoudelijk bezig zijn, maar ook meedenken over kansen, ontwikkeling en de richting van een organisatie. “Ik had ideeën. Ik wilde dingen ondernemen, dingen bouwen en mee aan een kar trekken.”
Die ruimte miste hij in de meer traditionele advocatuur, voor Simon een belangrijke reden om zijn eigen kantoor te starten. En nu hij die ruimte heeft, wil hij die ook aan anderen geven. Forsyte is daarom bewust geen kantoor waar invloed alleen bij een kleine groep ligt. Iedereen krijgt de mogelijkheid om mee te denken over werkwijzen, processen, groei en ontwikkeling. Niet omdat het moet, maar omdat goede ideeën overal vandaan kunnen komen.
Verantwoordelijkheid moet je niet onnodig uitstellen
Een van de andere overtuigingen die Simon vanaf het begin heeft meegenomen, is dat verantwoordelijkheid niet strak gekoppeld hoeft te zijn aan anciënniteit. “Als mensen ergens klaar voor zijn en een bepaalde vaardigheid hebben, dan slaat het in mijn optiek nergens op om te wachten tot iemand een bepaald aantal jaren onder de riem heeft.”
Volgens hem moeten mensen de ruimte krijgen om een grotere rol te pakken zodra zij daar klaar voor zijn. Dat geldt voor het zelfstandig oppakken van dossiers, maar ook voor cliëntcontact, initiatief nemen en bijdragen aan de ontwikkeling van kantoor. “Als iemand het kan, dan moet daar ruimte voor zijn.”
Vrijheid werkt alleen als mensen verantwoordelijkheid nemen
Voor Simon is vrijheid misschien wel het meest zichtbare onderdeel van de cultuur van Forsyte. Tegelijkertijd benadrukt hij dat vrijheid nooit vrijblijvend is. “Ik denk dat we een hele mooie balans hebben tussen vrijheid en verantwoordelijkheid.”
Volgens hem zit die verantwoordelijkheid niet alleen in de kwaliteit van het werk of de relatie met cliënten. Ze zit ook in de manier waarop collega's met elkaar omgaan. “Je kunt veel vrijheid geven, zolang mensen begrijpen dat zij onderdeel zijn van een team.
Je kunt je collega niet laten zakken. Je moet het samen doen. Het kan niet zo zijn dat altijd dezelfde mensen doorgaan omdat er een deadline is.” Binnen die kaders ontstaat er ruimte om jezelf te zijn, vrijheid om dingen op je eigen manier aan te pakken en om het werk zo in te richten dat het bij je past.
Dat geldt volgens Simon ook voor de sfeer op kantoor. Mensen hoeven geen rol te spelen of zich anders voor te doen dan ze zijn. “Ik wil dat mensen voelen dat dit geen plek is waar je voortdurend op je tenen hoeft te lopen. Je doet dit werk omdat je het leuk vindt. Je werkt op een plek waar je je prettig voelt en met collega’s waar je graag mee samenwerkt.”
Wat zoekt Forsyte eigenlijk in mensen?
Opvallend genoeg zoekt Simon niet naar één bepaald type advocaat. “Als je naar het huidige team kijk: iedereen is heel anders. Maar toch werkt het.” Wat mensen volgens hem verbindt, zijn niet dezelfde achtergronden of dezelfde persoonlijkheden. Het zijn gedeelde waarden. “Integriteit, respect en solidariteit.”
Daarnaast zoekt hij mensen die meer willen doen dan alleen juridisch inhoudelijk werk. Mensen die nieuwsgierig zijn. Die initiatief tonen. Die willen meedenken. “Je moet het samen willen doen. Niet denken: dat is mijn probleem niet.”
Die houding maakt volgens Simon het verschil tussen een groep individuele advocaten en een kantoor dat samen bouwt aan cliënten, collega’s en de organisatie als geheel.
Cultuur bouw je met mensen
Nu Forsyte verder groeit, krijgt Simon regelmatig de vraag hoe je de cultuur bewaart. Zijn antwoord is opvallend eenvoudig: “Cultuur begint bij de mensen die je aanneemt. Het werk komt wel. Vooral de mensen moeten passen.”
Daarom betrekt Forsyte meerdere collega's bij sollicitatieprocedures. Niet omdat iedereen hetzelfde moet denken, maar juist omdat verschillende mensen verschillende dingen zien.
Volgens Simon zit de kracht van Forsyte in de combinatie van uiteenlopende persoonlijkheden die dezelfde basiswaarden delen. “Een cultuur ontstaat niet uit kernwaarden op een muur. Die ontstaat in de dagelijkse praktijk. In hoe mensen samenwerken, verantwoordelijkheid nemen en elkaar helpen wanneer dat nodig is.”
Wat over 5 jaar nog steeds typisch Forsyte moet zijn
Als Simon vooruitkijkt, heeft hij geen ingewikkelde omschrijving van wat Forsyte moet worden. Hij hoopt vooral dat mensen ook over vijf jaar nog hetzelfde ervaren als vandaag: dat het een plek blijft waar mensen hun vak serieus nemen, verantwoordelijkheid dragen en tegelijk zichzelf kunnen zijn.
“Dat je gewoon blij bent dat je advocaat bent. Zonder gedoe daaromheen.”
Misschien is dat wel de Forsyte-factor. Niet één losse eigenschap, maar de combinatie van vrijheid, verantwoordelijkheid en oprechte samenwerking.
Simon van Zijll
